Miesiąc: luty 2020

Każdy z rodziców przechodzi przez ten etap w życiu swoim i dziecka. Jest to przełomowa chwila, w której Twoja pociecha pozna nowe otoczenie, ludzi i sytuacje do których będzie musiała się przyzwyczaić.Jak przygotować się do tego nowego fragmentu życia? Jak ułatwić dziecku adaptację w przedszkolu?

 „Początki bywają trudne” , jednak nigdy nie warto się poddawać

Zdecydowana większość dzieci – mniej lub bardziej – przeżywa rozłąkę ze swoimi rodzicami. Dorośli również tak mają. Konieczność oddania swojej pociechy pod opiekę obcej osoby w nieznane miejsce, wywołuje różne emocje. Warto przygotować się na to, że obie strony mogą mieć na początku z tym trudność, problem. Dziecko może być zaniepokojone faktem pozostawienia go samego, bez rodziców obok, w zupełnie nowym i obcym mu miejscu. Na początku nie zdaje sobie sprawy z tego, że w przedszkolu jest dużo nowych kolegów i koleżanek, zabaw, zabawek oraz różnych zajęć. Natomiast rodzice będą rozmyślać nad tym, co czeka ich pociechę w nowej placówce. Zastanawiać się, co może wydarzyć się tam pod ich nieobecność. Zamartwiać się, że pani przedszkolanka nie k będzie w stanie zaopiekować się ich dzieckiem tak dobrze, jak oni sami. Wszystko sprowadza się do tego, że jedna jak i druga strona będzie miała mieszane uczucia co do tego miejsca.

Dlatego też, ważne jest aby oswoić się myślami, zaistniałą sytuacją. Zwróć uwagę na to, że dziecko wyczuwa Twoje emocje. Jeżeli są one negatywne, to również będzie nastawione negatywnie. “Skoro mama się tak bardzo stresuje tym, że rozpoczynam swoją przygodę w przedszkolu, to ja też powinienem” – instynktownie pomyśli dziecko. W towarzystwie swojej pociechy bądź pewny tego, że podjąłeś właściwą decyzję. Postaraj się pozytywnie nastrajać dziecko do nowej sytuacji. Opowiadaj jak fajnie może być w przedszkolu, ile nowych rzeczy jest w stanie się tam nauczyć. Wytłumacz też dlaczego tam idzie, że nie jest to żadna kara itp. Możesz czytać mu książeczki, które opowiadają o adaptacji w przedszkolu np. „ Feluś i Gucio idą do przedszkola”. Jest to historia małego chłopca i jego pluszowego przyjaciela, która ukazuje wszelkie aspekty życia w przedszkolu – od przygotowań w domu do rozłąki z rodzicem. Pokazuje jak radzić sobie z emocjami i trudnymi sytuacjami.

 Przed rozpoczęciem przygody w przedszkolu

Jak poprawnie rozpocząć przygotowania adaptacyjne jeszcze zanim dziecko po raz pierwszy przestąpi próg przedszkola?

• Będąc na wspólnym spacerze przechadzajcie się w okolicach przyszłej placówki. Mijajcie ją dość często. Opowiadaj wtedy dziecku, ile interesujących i fascynujących rzeczy już niedługo będzie tam robić. Pozna dużo nowych rówieśników, z którymi będzie się świetnie bawić.
• Postaraj się o to, aby Twoje dziecko poczuło, że bycie przedszkolakiem to coś niezwykłego, magicznego. Spraw by było dumne, że zaczyna ten etap w swoim życiu.
• Zainteresuj je swoimi wspomnieniami. Opowiedz jak Ty czułeś się idąc pierwszy raz do przedszkola, jak przygotowywali Cię do tego twoi rodzice itp. Wzbudź w nim pozytywne emocje!
• Unikaj straszenia dziecka przedszkolem. Nie używaj zwrotów tj. „jeśli nie będziesz potrafił tego zrobić, to w przedszkolu dzieci się będą z Ciebie śmiały”.
• Sprawdź czy tej placówce są dni adaptacyjne. Ma to na celu, oswojenie dziecka, jeszcze przed rozpoczęciem przygody, z miejscem do którego będzie codziennie uczęszczać. Zazwyczaj w takie dni przychodzi się do przedszkola na kilka godzin.
  

Pierwszy dzień przedszkolaka

Jest kilka istotnych spraw o których warto wspomnieć. Ważne jest, aby nie popełnić tych błędów pierwszego dnia.

• Tego dnia z pewnością będzie wiele emocji. Jednak pamiętaj, aby im nie ulegać i nie płakać. Bądź pozytywny, Twoje nastawienie ma również wpływ na dziecko. A jeśli spostrzeże, że płaczem jest w stanie wymusić na Tobie dłuższe spędzenie czasu w szatni, zabranie go szybciej do domu, odzwyczajenie od tego będzie dużo trudniejsze.
• Daj poczucie bezpieczeństwa, spokoju i miłości. Ten dzień to czas, w którym potrzebuje deklaracji miłości i akceptacji jeszcze bardziej niż zwykle. Pochwal je, że jest odważne, dzielne i trzymasz za nie kciuki. Zapewnij je, że na pewno da sobie radę.
• Poinformuj dziecko kiedy je odbierasz i dotrzymaj słowa. Gdy Twoja pociecha będzie widziała, że spełniasz daną mu obietnicę, zyska większą pewność siebie w tej sytuacji.
  

Pamiętaj o tym, że płacz jest naturalną reakcją dziecka. Czyni tak, gdy coś je boli, smuci, chce zwrócić na siebie uwagę lub uzyskać jakiś efekt. W momencie odprowadzania go do przedszkola ma nadzieję zatrzymać swoją mamę, testując jej wytrzymałość łzami bądź krzykiem. Jednak, gdy wejdzie do sali z pozostałymi dziećmi, prawdopodobnie po paru minutach jego uwaga skupi się na zabawkach, rówieśnikach, posiłkach czy zajęciach organizowanych przez nauczycielki. Z dnia na dzień będzie co raz lepiej, dziecko przyzwyczai się do tej sytuacji.

Jeśli masz taką możliwość możesz pierwszego dnia zabrać dziecko szybciej. Gdy je odbierasz zawsze je przytul, spytaj jak minął dzień, spraw by poczuło się ważne, że myślałeś o nim cały dzień i cieszysz się z tego, że jesteście już razem.

Przebywanie dziecka w przedszkolu lub żłobku to niezwykle istotny czas dla jego rozwoju, nawiązywania nowych znajomości, jak również uczenia się pracy zespołowej. Znaczącą rolę mają tutaj rówieśnicy. Już od drugiego roku życia dziecko wyraża chęć przebywania z innymi dziećmi. Postaramy się przybliżyć Wam istotę i wpływ tego zjawiska na wasze dziecko. Ważnych jest kilka czynników:

1. Akceptacja i przynależność
   
   Zdecydowana większość, jak nie każdy z nas czuję potrzebę akceptacji przez społeczeństwo i samego siebie. Ten proces tworzenia i wpajania tych wartości u dzieci rozpoczynają rodzice, jednak w czasie dorastania, bardziej zaczynają odczuwać potrzebę przynależności do grupy. W spełnieniu tej potrzeby przychodzi z pomocą żłobek, przedszkole lub inne zajęcia grupowe dla dzieci, gdzie dziecko musi odnaleźć się w większej grupie. Adaptacja wśród rówieśników już od najmłodszych lat może mieć korzystny wpływ na pewność siebie dziecka w przyszłości.
   
   
2. Rozwój i nowe perspektywy
   
   Bezpośredni kontakt z innymi dziećmi to nowe możliwości i inspiracje. Każdy człowiek jest nieco inny, nie ważne czy jest to dziecko czy dorosły. W żłobku, przedszkolu lub na innych grupowych zajęciach dziecko ma możliwość nauczenia się nowych wzorców zachowań i wyrabiania sobie opinii na ich temat. Dziecko w ten sposób zaczyna się usamodzielniać, uczy się reagować na dane sytuacje w których rodzica  nie ma obok. Przebywając w grupie, dziecko uczy się nowych ról społecznych.
   
   
3. Odkrywanie siebie
   
   Dzięki poznaniu różnych ról społecznych, dziecko ma szansę na odkrycie samego siebie. Poznać swoje mocne i słabe strony, dodatkowo uczy się własnych reakcji na różne zaistniałe sytuacje. Poprzez to jednocześnie ma możliwość zrobić pierwszy krok i zainteresować się nowymi rzeczami, odnaleźć swój talent, zainteresowania. Kontakt, rozmowa, spory z rówieśnikami są w stanie wypracować, nauczyć dziecko jak reagować w trudnych sytuacjach. Dodatkowo pierwsze sukcesy są pomocne w budowaniu ambicji i chęci samorozwoju.
   
   
4. Kreatywność
   
   Kreatywność w domu zdecydowanie różni się od tej w żłobku, przedszkolu czy na zajęciach grupowych. Jak wiadomo każdy chce dla swojej pociechy jak najlepiej. W domu rodzice są zachwyceni jej każdą pracą, czynem. Jednak w grupie dziecko musi postarać się, aby jego działania zostały dostrzeżone. Przyczynia się to do bardziej kreatywnego myślenia, tworzenia. Wiadomo też, że w grupie dzieci często wymieniają się swoimi pomysłami, nakręcają siebie wzajemnie do tworzenia coraz to bardziej wymyślnych, nowych zabaw, prac plastycznych, opowiadań. Wspólne bawienie się pochłania i napędza machinę kreatywnych myśli.
   
   
5. Umiejętność współpracy
   
   Współpraca z innymi ludźmi pozwala na przyzwyczajenie się do kooperacji i integracji z grupą. Zwracając uwagę na to, że każde dziecko jest inne, nauczenie się współdziałania z rówieśnikami w żłobku, przedszkolu lub zajęciach grupowych może zając mniej lub więcej czasu. Dziecko musi opanować pewne zachowania, które funkcjonują w społeczeństwie np. dzielenie się, uwzględnianie opinii innych, odpowiednie zachowanie w stosunku do sytuacji. Rozwijanie tych umiejętności w okresie wczesnoszkolnym i przedszkolnym przydatne jest na dalszych etapach edukacji i rozwoju.

Jednak co w sytuacji, kiedy nasze dziecko nie jest akceptowane przez rówieśników? Z pewnością należy bliżej przyjrzeć się powodom jej wystąpienia. U starszych dzieci wiele wniosków można wyciągnąć już z samej rozmowy z nimi. W takich okolicznościach dopilnujmy, aby budować poczucie bezpieczeństwa i umacniać poczucie wartości. Dużo łatwiej o akceptację innych, jeśli w grę wchodzą podobieństwa pomiędzy ludźmi. Możemy pomóc dziecku podpowiadając, gdzie szukać takich podobieństw. Cenne jest również czytanie książek o przyjaźni, kontaktach międzyludzkich. Jeśli potrafi czytać możemy zachęcić je do samodzielnego czytania. Pozwoli mu to zrozumieć i nauczyć się czym jest przyjaźń i akceptacja. Dzięki temu pomożemy i ułatwimy mu zawieranie i utrzymywanie relacji grupowych.

W tym artykule chcielibyśmy przybliżyć temat korzystania przez dziecko z telefonu i komputera. A w szczególności przedstawić kilka rad dla osób, które chciałby odciągnąć swoją pociechę od urządzeń elektronicznych.

Czy zdarzyło się kiedyś tak, że nie byłeś w stanie odwrócić uwagi dziecka od komputera, telefonu? W dzisiejszych czasach jest to dość poważny problem. Poniżej przedstawiamy kilka rad, które mogą okazać się pomocne w wyżej przedstawionej sytuacji.

Co jest powodem tego, że nasze pociechy sięgają po gry komputerowe?

Gry to bodziec wpływający na emocje. Jest to również sposób na nudę, odstresowanie się po szkole, bądź kontakt ze znajomymi (wypełnienie luki w życiu społecznym). W internetowym świecie łatwiej jest znaleźć „przyjaciół”, akceptację rówieśników, bratnią duszę. Innym dość prostym powodem jest dobra zabawa. Świadom tego jest każdy, kto chociaż raz w życiu miał jakąś swoją ulubioną grę.

Smartfon i komputer to nie niania Twojego dziecka, ani przepis na „święty spokój”

Jest to jak najbardziej zrozumiałe i oczywiste, że czasem każdy z nas jest po prostu zmęczony. Mając na głowie liczne obowiązki związane z pracą zawodową, domem itd. ciężko być cały czas na pełnych obrotach. Organizm się buntuje i wymaga od nas zwolnienia tempa i odpoczynku. Jednak nie można zapominać o tym, że Twoje dziecko potrzebuje uwagi codziennie. Zdecydowanie prościej jest ją odwrócić za pomocą gry na telefonie, Xboxie, komputerze, ale w ten sposób budujemy nawyk zastępowania uwagi rodzica elektroniką. Oczywiście, czasem nie jesteśmy w stanie dać jej w 100%, jednak pamiętajmy, że nasz czas jest bezcenną rzeczą, jaką możemy podarować dla swojej pociechy.

Na początek odłóż własny telefon

My jako rodzice jesteśmy autorytetem, wzorem dla naszych dzieci. Dlatego też, powinniśmy zwrócić uwagę na to, jak często sami sięgamy po telefon. Jasne jest, że za pomocą smartphone’a (smartfona) jesteśmy w stanie kontrolować naszą pracę, robić zamówienia, zakupy domowe, utrzymywać relacje koleżeńskie i rodzinne. Jednak pamiętajmy o tym, że dzieci naśladują swoich rodziców. Jeżeli Twoja pociecha na okrągło widzi Cię z telefonem, tabletem lub przed komputerem, jest to dla niej sygnał, że to naturalny sposób spędzania czasu. Rzecz jasna nie chodzi tu o całkowitą rezygnację z korzystania przy dziecku z urządzeń elektronicznych. Należy bowiem upewnić się, ze czas który spędzacie razem, jest zarezerwowany tylko dla was. Najlepiej odłożyć telefon do innego pomieszczenia i ustalić z dzieckiem zasady np. „pójdę odebrać telefon/sprawdzić kto dzwonił, dopiero gdy zadzwoni po raz trzeci”. Ma to wpływ na odbiór spędzanego wspólnie czasu przez dziecko, dzięki temu jest świadome tego, że poświęcamy mu 100% naszej uwagi.

Rozmowa jest bardzo ważna

Naszym zdaniem jest ona podstawą każdej relacji. Zawsze jest dobrym rozwiązaniem. Powinniśmy podejść do niej racjonalnie i na partnerskich zasadach. Należy wziąć pod uwagę ton i sposób wypowiedzi. Należy wysłuchać opinii dziecka oraz udzielić mu odpowiednich i wyczerpujących informacji. Nie zbywaj swojej pociechy, kiedy zacznie zadawać pytania odnoszące się do niebezpieczeństw jakie mogą ją spotkać w intrenecie. Uświadom na co powinno uważać i zwracać szczególną uwagę, jakie zachowania osób trzecich w sieci są nieprawidłowe i niepokojące – o których powinno Cię poinformować. Wytłumacz, dlaczego kontrolujesz czas spędzany przy komputerze lub telefonie. Jeśli będziesz swobodnie rozmawiać ze swoim dzieckiem o plusach i minusach korzystania z Internetu, telefonu czy komputera, o zagrożeniach i innych czynnikach jakie mogą wpływać na jego rozwój – pozytywnie lub negatywnie. W ten sposób możesz wyrobić zaufanie, dzięki któremu Twoja pociecha sama będzie chciała rozmawiać o tym co robi lub w jakie gry gra.

Co oprócz telefonu, gier komputerowych czy konsoli?

Z pewnością są to łatwe sposoby na spędzanie wolnego czasu. Jeżeli nie chcesz, by Twoja pociecha poświęcała temu swoją całą uwagę, zachęć ją do innych aktywności. Postaraj się znaleźć hobby, coś co polubi robić w wolnej chwili. Może będzie to pasja do czytania książek lub jakiegoś sportu. Ewentualnie wspólne gotowanie lub opieka nad domowym zwierzakiem. Zwróć szczególną uwagę na cechy tych zajęć, których gry czy inne sprzęty elektroniczne nie są w stanie zastąpić – np. dzięki uprawianiu sportu wydzielają się endorfiny. Tu równie ważna jest rada poprzednia, czyli rozmowa. Postaraj się dowiedzieć, co interesuje Twojego dziecko – woli zajęcia grupowe czy indywidualne, muzyka czy śpiew, a może lubi coś z większą dozą adrenaliny, gra w bijatyki, strzelanki? Wtedy warto zapisać je np. na karate, ju-jitsu, boks lub jakiekolwiek inne sztuki walki, które mu się spodobają i wyzwolą podobne emocje co gra oraz zaangażują do ruchu.

Pozwól być dzieckiem i czerpać z tego radość

Wiele prawdy jest w powiedzeniu, że “brudne dziecko to szczęśliwe dziecko”. Daj mu możliwość  poznawać świat wszystkimi zmysłami! I towarzysz mu w tym. Spacerujcie, wybierzcie się na wycieczkę rowerową, grajcie w gry planszowe, urządzajcie sobie pikniki w parku, skaczcie po kałużach i dobrze się przy tym bawcie.

Zaraź dziecko zabawami ze swojego dzieciństwa

Ty również kiedyś byłeś dzieckiem i z pewnością masz jakieś ulubione zabawy z dzieciństwa. W ganianego, ciuciubabka, podchody, gry terenowe – nie zapominaj o nich! Spróbuj pokazać mu świat zabawy oczami siebie z przeszłości. Daj się ponieść fantazji i baw się razem z nim.